Dlaczego fabryczny zespół Aprilia nie zdołał dorównać zespołowi Trackhouse w Assen

Aprilia odnotowała mieszane wyniki w wyścigu sprinterskim MotoGP w Assen. Chociaż zespół fabryczny wykazał się lepszą prędkością niż podczas dwóch poprzednich weekendów wyścigowych, został pokonany przez własny zespół satelicki, Trackhouse Racing.

Kierowcy Trackhouse, Raul Fernandez i Ai Ogura, zajęli pierwsze i drugie miejsce w wyścigu sprinterskim. Był to świetny wynik dla zespołu satelickiego, który pokazał, jak konkurencyjny może być motocykl Aprilia RS-GP. Był to jednak rozczarowujący wynik dla zespołu fabrycznego, który liczył na walkę w czołówce.

Marco Bezzecchi był najlepszym kierowcą fabrycznego zespołu Aprilia, zajmując czwarte miejsce. Ukończył wyścig około dwóch sekund za zwycięzcą, Fernandezem. Jorge Martin zajął piąte miejsce po trudnym wyścigu i przekroczył linię mety tuż przed Francesco Bagnaią na Ducati.

Bezzecchi wystartował z zewnętrznej pozycji pierwszego rzędu po tym, jak podczas treningów wykazał się doskonałym tempem. W rzeczywistości był najszybszym kierowcą we wszystkich trzech sesjach treningowych przed kwalifikacjami. Jednak jego wyścig sprinterski nie przebiegł zgodnie z planem.

Na pierwszym okrążeniu nieco zbyt szeroko wjechał w zakręt nr 9 i stracił pozycje. Zarówno Raul Fernandez, jak i Fabio Di Giannantonio zdołali go wyprzedzić. Chociaż Bezzecchi później wyprzedził swojego kolegę z zespołu, Martina, i powrócił na czwarte miejsce, nie udało mu się dogonić kierowców walczących o podium.

Po wyścigu Bezzecchi przyznał, że miał trudności na pierwszych okrążeniach. Powiedział, że pierwsze kilka okrążeń jest niezwykle ważne w wyścigu sprinterskim, ponieważ jest mało czasu na odrobienie strat. Według niego motocykl nie jechał tak dobrze, jak podczas treningów.

Wyjaśnił, że brakowało mu pewności siebie, a motocykl zachowywał się bardziej niestabilnie niż zwykle. Problemy te utrudniały mu mocną jazdę na początku wyścigu. Jego tempo poprawiło się w dalszej części wyścigu, ale wtedy było już za późno, by rzucić wyzwanie liderom.

Wyścig Martina przebiegał według innego scenariusza. Hiszpan wystartował z pole position – swojego pierwszego od prawie dwóch lat – i był zachwycony swoim występem w kwalifikacjach.

Na starcie Martin prezentował się mocno. Chociaż na krótko stracił prowadzenie na rzecz Ai Ogury, szybko odzyskał pozycję i powrócił na czoło stawki. Jednak jego wyścig zaczął się komplikować po tym, jak w trzecim okrążeniu wyprzedził go Raul Fernandez.

Od tego momentu Martin zaczął tracić pozycje. Nie był w stanie utrzymać wcześniejszego tempa i spadł w klasyfikacji. W końcowej fazie wyścigu musiał zaciekle bronić się przed Bagnaią i Markiem Marquezem na fabrycznych Ducati.

Martin ostatecznie zajął piąte miejsce, ale na mecie tracił do Fernandeza 4,5 sekundy. Uważa, że przyczyną problemów mogły być zmiany w ustawieniach motocykla wprowadzone przed wyścigiem.

Obecny mistrz świata powiedział, że przez cały wyścig borykał się z brakiem przyczepności tylnego koła. Wyjaśnił, że tylna opona nie zapewniała mu wystarczającego wyczucia ani przyczepności, co utrudniało kontrolowanie motocykla. W miarę trwania wyścigu problem stawał się coraz poważniejszy.

Martin stwierdził, że zespół wciąż uczy się, jak wydobyć z niego najlepsze wyniki na Aprilii. Wyjaśnił, że zmiany w ustawieniach czasami przynoszą poprawę, a czasami powodują nowe problemy. Jego zdaniem zespół po prostu obrał niewłaściwy kierunek na wyścig sprinterski.

Pomimo rozczarowania obaj kierowcy Aprilii zachowali pozytywne nastawienie. Zespół fabryczny wykazał się znacznie lepszym tempem niż w poprzednich rundach, a zwycięstwo Fernandeza udowodniło, że pakiet Aprilii jest w stanie wygrywać wyścigi. Teraz skupiają się na zrozumieniu problemów, które pojawiły się podczas wyścigu sprinterskiego, i wprowadzeniu odpowiednich zmian przed głównym wyścigiem Grand Prix.