Aprilia wprowadziła nowe urządzenie aerodynamiczne w swoim motocyklu MotoGP, które jest inspirowane technologią z Formuły 1. System znany jest jako "F-duct", koncepcja po raz pierwszy rozsławiona przez zespół McLaren Formula 1 w sezonie 2010. Jego idea jest prosta: zmienia sposób, w jaki powietrze przepływa nad pojazdem, aby zwiększyć prędkość maksymalną na długich prostych.

We współczesnym MotoGP aerodynamika stała się niezwykle ważna. Zespoły używają teraz skrzydeł, kanałów i specjalnych nadwozi, aby kontrolować ruch powietrza wokół motocykla. Te elementy mogą tworzyć siłę docisku, która pomaga motocyklowi zachować stabilność w zakrętach i podczas hamowania. Silne elementy aerodynamiczne mogą jednak również powodować dodatkowy opór, który zmniejsza prędkość maksymalną na prostych.

Aprilia RS-GP, motocykl MotoGP Aprilii, wykorzystuje już bardzo agresywną konstrukcję owiewek, która zapewnia dobre osiągi w zakrętach. Kształt bocznych owiewek działa podobnie do dyfuzora w wyścigach samochodowych, pomagając motocyklowi trzymać się toru podczas skręcania. Problem polega na tym, że taka konstrukcja może nieco spowalniać motocykl na długich prostych, ponieważ zwiększa opór aerodynamiczny.

Aby rozwiązać ten problem, inżynierowie Aprilii stworzyli nowy system przepływu powietrza wewnątrz owiewki. Z przodu motocykla znajdują się małe szczeliny wentylacyjne umieszczone po obu stronach wlotu powietrza. Szczeliny te umożliwiają przedostawanie się powietrza do kanałów wewnątrz nadwozia. Następnie powietrze przepływa przez owiewkę i wydostaje się przez dwa małe otwory w górnej części paneli bocznych. Otwory te znajdują się w pobliżu przedramion kierowcy.

Sprytną częścią systemu jest sposób, w jaki kierowca wchodzi z nim w interakcję. Gdy rowerzysta schowa się na prostej, aby zmniejszyć opór powietrza, jego przedramiona naturalnie zakrywają otwory z boku owiewki. Blokując te wyloty, kierowca zmienia sposób, w jaki powietrze przepływa przez motocykl. Efekt ten rozdziela przepływ powietrza wzdłuż owiewki i zmniejsza opór powietrza, pozwalając motocyklowi osiągnąć wyższą prędkość maksymalną.

Pomysł jest podobny do oryginalnego kanału F stosowanego w Formule 1. W bolidzie McLarena z 2010 roku powietrze przepływało przez kanał wewnątrz podwozia i docierało do tylnego skrzydła. Gdy kierowca zakrywał ręką mały otwór, przepływ powietrza zmieniał się i powodował "przeciągnięcie" tylnego skrzydła. Zmniejszało to opór powietrza i mogło zwiększyć prędkość maksymalną samochodu nawet o 10 km/h na długich prostych.

System Aprilii działa inaczej w szczegółach, ale zasada jest taka sama: wykorzystanie przepływu powietrza do tymczasowego zmniejszenia oporu aerodynamicznego, gdy kierowca jest na prostej. Co ważne, urządzenie nie wykorzystuje żadnych ruchomych części mechanicznych. Zamiast tego polega na naturalnej pozycji kierowcy, aby kontrolować przepływ powietrza. Z tego powodu projekt nadal jest zgodny z zasadami MotoGP, które zakazują regulowanych urządzeń aerodynamicznych.

Wczesne oznaki sugerują, że koncepcja może być skuteczna. Podczas weekendu wyścigowego MotoGP na Chang International Circuit, motocykle Aprilii były jednymi z najszybszych maszyn w pułapkach prędkości. Zarówno Aprilia, jak i Ducati osiągnęły około 345 km/h na prostej.

Jeden z zawodników Aprilii, Jorge Martin, powiedział, że efekt jest zauważalny, ale nie dramatyczny. Wyjaśnił, że czuje nieco większy przepływ powietrza na prostych, choć z perspektywy kierowcy różnica nie jest duża.

z perspektywy kierowcy różnica nie jest duża. Jednak nawet niewielka poprawa prędkości może mieć duże znaczenie w wyścigach MotoGP.

System może również pokazać, jak inżynieria MotoGP staje się bardziej podobna do Formuły 1. Wiele zespołów eksperymentuje obecnie ze złożonymi pomysłami aerodynamicznymi, które kontrolują przepływ powietrza wokół motocykla. Jeśli rozwiązanie Aprilii okaże się sukcesem, inni producenci mogą spróbować skopiować tę koncepcję w przyszłości.

Ostatecznie, F-duct w motocyklu Aprilii pokazuje, jak inżynierowie wciąż szukają małych korzyści. Starannie zarządzając przepływem powietrza i wykorzystując ciało kierowcy jako część systemu aerodynamicznego, zespół znalazł kreatywny sposób na uzyskanie dodatkowej prędkości bez łamania przepisów.